İklim Zorlukları Nedeniyle Yaqui Vadisi'nde Süt Üretimi %20 Azaldı

Yaqui Vadisi'ndeki süt endüstrisi, son çeyrekte süt üretiminde %20 azalma bildirilmesiyle ciddi bir düşüşle karşı karşıya. Bu düşüş, Sonora bölgesindeki hayvanların biyolojik döngülerini aksatan olumsuz iklim koşullarına atfediliyor. Yerel üreticiler ve sektör kuruluşları, düşüşün sadece toplanan süt hacmini etkilemekle kalmayıp, kuzeybatı Meksika'da tüketim için önemli bir bölgede tedarik zinciri üzerinde baskı oluşturduğunu vurguluyor.

Bu düşüşün ana faktörü, bölgeyi etkileyen aşırı sıcaklık stresi. Sıcaklık değişimlerine oldukça hassas olan süt inekleri, konfor eşiğini aşan sıcaklıklar nedeniyle yem dönüşüm verimliliği ve günlük üretkenlikte azalma yaşamaktadır. Bu biyolojik fenomen, sığırların süt üretiminden ziyade ısı düzenlemesine öncelik vermesine neden olarak daha az verimli sağım ve süt katı maddelerinde daha düşük kaliteye yol açmaktadır.

İklim krizine ek olarak, üretim maliyetlerinde, özellikle yem ve besin takviyeleri konusunda sürekli bir artış yaşanıyor. Yaqui Vadisi'ndeki üreticiler, hayvanların fiziksel stresini dengelemek için gerekli besleme standartlarını korumanın giderek daha pahalı hale geldiğini, kâr marjlarını azalttığını bildiriyor. Bu ekonomik sıkışıklık—daha düşük üretimle birlikte yükselen maliyetler—bölgedeki küçük ve orta ölçekli çiftliklerin istikrarını tehdit ediyor.

Yerel pazar perspektifinden bakıldığında, ham süt akışındaki azalma, işleme tesisleri ve zanaat peynir üreticileri arasında sınırlı ürün için daha agresif rekabete yol açtı. Talep sabit kalmasına rağmen, mevsimsel kıtlık analistlerin yıl sonunda tüketici fiyatlarında ayarlamalar beklemesine neden oluyor. Bu durum, üretim birimlerinde soğutma altyapısına ve daha gelişmiş çevresel yönetim sistemlerine yatırım yapmanın aciliyetini vurguluyor.

Son olarak, Güney Sonora'daki hayvancılık sektörü, iklimsel acil durumlara karşı destek programlarını güçlendirmesi için yetkililere çağrıda bulunuyor. Yaqui Vadisi süt havzasının dayanıklılığı, ısı azaltma teknolojilerinin uygulanmasına ve daha iyi yem planlamasına bağlıdır. Bu müdahaleler olmadan, üretim dalgalanmaları gıda egemenliğine ve eyaletin kırsal ekonomisine gelecek döngülerde sürekli bir tehdit oluşturmaya devam edecektir.