Sauce Montrull'da Artık Sadece Bir Süt Çiftliği Kaldı
Sauce Montrull'un süt ekonomisi bir zamanlar birçok aile işletmesine dayanıyordu. Veteriner Edgardo Churruarín Montrull, bölgedeki büyük bir çiftliğin günde yaklaşık 500 litre süt ürettiğini, birçok hanenin ise 40 veya 50 litreyle idare ettiğini hatırlıyor. Süt, önce iki veya dört tekerlekli arabalarla, sonra kamyonlarla Paraná'ya taşınıyordu. Almafuerte ve Zanni'deki ahırlar, üretimi taşıyan insanlar için buluşma ve dinlenme noktaları olarak hizmet etti.
Birkaç değişiklik sektörü modernize etti. Kalıcı meralar, silaj, elektrikli çitler ve yapay tohumlama zamanla tanıtıldı. 1963'te çıkarılan 6640 sayılı Kanun Kararnamesi, hijyenik ve sağlık standartlarında iyileştirmeleri teşvik etti. İki yıl sonra, Cotapa olarak bilinen Cooperativa Tambera Paraná kuruldu ve küçük üreticiler için önemli bir organizasyon haline geldi.
Sauce Montrull'da doğup büyüyen Omar José Paulini, kooperatif girişiminin 1950'lerin sonları ve 1960'ların başlarında bölgede yeni bir terim haline geldiğini hatırlıyor. Cotapa'nın kurulmasının, özellikle küçük işletmeler için süt çiftçiliğine güçlü bir itici güç verdiğini söylüyor. Aile çiftlikleri ayrıca Arjantin'in Ulusal Tarım Teknolojisi Enstitüsü'nden eğitim, soğutma ekipmanları ve diğer yöntemleri benimseyerek daha iş odaklı özellikler kazandı.
La Picada'daki tohumlama merkezi, dönüşümün bir başka parçasıydı. Churruarín, bunun Entre Ríos'taki ilk merkez olduğunu belirtiyor. Başlangıçta taze sperm kullanıldı ve daha sonra sıvı azotla dondurulmuş sperm tanıtıldı. Özellikle tohumlama hizmeti sağlamak için bir araç tahsis edildi, bu da o dönemde önemli bir yenilik olarak tanımlandı.
21. yüzyılın başında, özellikle soya fasulyesi yetiştiriciliği olmak üzere tarım, bölge genelinde genişledi. Kaynak, tarımda daha yüksek fiyatlar ve daha düşük işgücü gereksinimlerini, süt üretiminin kademeli olarak yer değiştirmesinin faktörleri olarak tanımlıyor. Değişim, bölgenin sosyal yapısını da etkiledi: doğrudan sütçülükle bağlantılı eski kırsal nüfus büyük ölçüde ortadan kayboldu ve çoğunlukla soya fasulyesi veya buğday için kullanılan tarlalarla ayrılmış iki yerleşim yeri bıraktı.
Raúl Lell'in çiftliği, şimdi Sauce Montrull'da kalan tek süt işletmesidir. Babası, 1959'da aile bölgeye geldiğinde sütçülüğe başladı, o zamanlar çevredeki çoğu evde inekler vardı ve süt üretiliyordu. Lell, manzaranın 1980'lere kadar süt çiftlikleri ve hayvancılıkla dolu olduğunu, ardından tarımın bölgeyi kapladığını söylüyor. Ailesinin sütü ilk önce Cotapa aracılığıyla, sonra sanayi parkındaki Sauque ve daha sonra Espinillo'daki LW'ye satıldı. Her sanayi problemi veya kapanışı, ailenin başka bir alıcı bulmasını gerektirdi.
Lell ayrıca yollar, çamur, yağmur ve uzun süreli düşük fiyatların neden olduğu zorlukları anlatıyor. Üretim ölçeğinin belirleyici hale geldiğini, çünkü üretim belirli bir seviyeye ulaşmadığında finansal rakamların artık çalışmadığını söylüyor. Kızı ve partneri başka bir süt işletmesiyle bağlantılı kalırken, oğlu farklı bir meslek seçti. Lell, inekleriyle çalışmaya devam ediyor ve "bacaklarım iflas edene kadar" bu faaliyet içinde kalacağını söylüyor.
