Süt Üreticileri Net Sıfır Hedeflerini Verimliliğe Yönlendiriyor
Süt üreticileri, hayvansal bazlı gıdalar sağlamaya devam ederken sera gazı emisyonlarını azaltma baskısıyla karşı karşıya. Analiz, enterik metanı fosil yakıtların yakılmasıyla üretilen emisyonlardan ayırıyor. Bir ineğin işkembesindeki mikroorganizmalar, yemi fermente ederken metan oluşturur; atmosfere girdikten sonra, bu metan sonunda parçalanır ve karbonu bitkiler tarafından yeniden emilebilir. Fosil yakıt emisyonları ise milyonlarca yıl boyunca yer altındaki karbonu serbest bırakır.
Metan güçlü bir sera gazıdır, ancak atmosferde karbondioksitten daha kısa süre kalır. Analiz, metan gibi kısa ömürlü gazların zaman içindeki ısınma etkisini değerlendirmek için GWP* adlı bir yöntemi öne çıkarıyor. Süt üretiminin iklim değerlendirmesinin, hem emisyon kaynağını hem de süresini dikkate alması gerektiğini savunuyor.
Yem ve sürü yönetimi
Analiz, yem verimliliğini, süt sürdürülebilirlik stratejilerinde metan azaltıcı katkı maddeleriyle birlikte ele alıyor. Tüketilen besinlerin daha büyük bir hissesini süte dönüştüren bir inek, toplam metan çıktısı önemli ölçüde daha düşük olmasa bile, süt birimi başına daha az metan üretebilir. Bir karşılaştırma, günde yaklaşık 102 pound süt üreten bir inek ile benzer miktarda yem tüketirken yaklaşık 68 pound süt üreten diğer bir ineği tanımlıyor. Aynı veya karşılaştırılabilir emisyonlar daha az süt üzerine yayıldığında metan yoğunluğu artar.
Sürü düzeyinde, düşük verimli hayvanların aşırı sayıda tutulması, belirli bir miktarda süt üretmek için daha fazla yem ve diğer kaynaklar gerektirebilir. Analiz, genetik seçimin, dikkatlice formüle edilmiş rasyonların, hayvan sağlığı yönetiminin ve zamanında sürü yenileme kararlarının süt çıktısını girdilere göre artırabileceğini söylüyor. Ayrıca, daha fazla yem alımının, süt üretiminde önemli bir artış sağladığında, otomatik olarak daha büyük bir iklim yükü yaratmadığını da belirtiyor.
Katkı maddeleri ve gübre
Yem katkı maddeleri, sektörün emisyon stratejisinin bir parçası olmaya devam ediyor. Analiz, 3-NOP'u adlandırıyor ve potansiyel kullanımını daha yüksek kaliteli yem ve dengeli rasyonlarla birleştirerek enterik metanı azaltırken süt üretimini sürdürmeyi öne çıkarıyor. Bu önlemleri, sürü yönetimindeki iyileştirmelere tamamlayıcı olarak sunuyor, alternatif olarak değil.
Gübre, metan ve azot oksit gibi diğer tarımsal kaynaklardan biridir. Anaerobik sindiriciler, gübre depolaması sırasında salınan metanı yakalayabilir ve bunu süt çiftliklerinin enerji üretmek için kullanabileceği biyogaza dönüştürebilir. Daha hassas gübre uygulaması, besin kayıplarını ve azot oksit emisyonlarını sınırlayabilirken, gübrenin gübre olarak etkinliğini artırabilir.
Topraklar ve entegre bir sistem
Analiz ayrıca, potansiyel net sıfır süt sistemi tanımında toprak karbon depolamayı da içeriyor. İyi yönetilen meralar, çok yıllık bitkiler ve uygun kompost uygulamaları, toprak organik maddesini artırabilir ve atmosferden karbondioksiti uzaklaştırabilir. Analize göre, yakalama oranları toprak koşullarına, tarım uygulamalarına ve iklime göre değişir.
Net sıfır üretimi, tek bir müdahaleden ziyade verimli hayvanlar, beslenme yönetimi, gübre işleme, yenilenebilir enerji ve toprak bakımı kombinasyonu olarak tanımlıyor. Geliştirilmiş biyolojik verimlilik, mevcut yemden süt üretimini artırarak ve kaçınılabilir girdi maliyetlerini azaltarak çiftlik ekonomilerini de etkileyebilir. Analiz, metan azaltma teknolojilerinin bilimsel değerlendirmeleriyle birlikte verimlilik ve kaynak kullanımı konusunda ölçülebilir değişiklikler çağrısında bulunuyor.
