Süt İşleme Tesisleri, Alternatif Enerji Kaynaklarına Geçmeden Yakıt Tüketimini Azaltabilir

Süt tesislerinde buhar, pastörizasyon ve ultra yüksek sıcaklıkta işleme, CIP temizliği, su ısıtma ve diğer üretim süreçleri için kullanılır. Kazan dairesi verimsiz çalıştığında, sonuçlar sadece yakıt tüketimine değil, aynı zamanda işletme maliyetlerine, emisyonlara ve ekipman ömrüne de yansır.

Kaybedilen başlıca kaynaklar arasında baca gazlarıyla atılan ısı, aşırı kazan temizliği ve bekleme kayıpları bulunur. Baca gazlarında bulunan ısının bir kısmı ekonomizerler kullanılarak geri kazanılabilir ve kazan besleme suyunun ön ısıtılması veya diğer düşük sıcaklıkta süreçlerin desteklenmesi için kullanılabilir.

Ek kayıplar, yetersiz su kalite kontrolüne bağlı olabilecek aşırı kazan temizliği yoluyla meydana gelir. Sıcak kazan suyu ile birlikte, tesis, onu ısıtmak için kullanılan enerjiyi ve kimyasal olarak işlenmiş suyu kaybeder.

Su arıtımı, ekipmanın güvenilirliğini olduğu kadar enerji verimliliğini de etkiler. Kireç oluşumu, ısı transferini bozarak kazanı aynı miktarda buhar üretmek için daha fazla yakıt tüketmeye zorlar. Tortular ayrıca yerel aşırı ısınma ve kazan tüplerinin hasar görmesine neden olabilir.

Su kimyasının sürekli izlenmesi, uygun arıtma kimyasallarının seçimi ve ters ozmoz dahil olmak üzere ek su arıtma teknolojilerinin kullanımı, gerekli kazan temizleme oranını azaltabilir. Bununla birlikte, belirli yapılandırma, gelen suyun kalitesi ve tesisin işletme gereksinimlerine göre belirlenmelidir.

Tasarruf sağlamak için başka bir yol da buhar üretimini gerçek talebe göre ayarlamaktır. Süt tesislerinde, üretim programına, temizlik döngülerine ve bireysel işleme hatlarının işletimine bağlı olarak buhar yükleri önemli ölçüde değişebilir. Aşırı kurulu kapasite ve kazanların bekleme modunda uzun süre çalıştırılması ek yakıt tüketimine yol açar.

Birden fazla küçük kazan kullanmak, mevcut buhar talebine göre üniteleri kademeli olarak devreye alma veya devreden çıkarma imkanı sağlar. Bu tür bir yapılandırma, değişken yükleri olan tesislerde etkili olabilir, ancak uygunluğu üretim programı, yedeklik gereksinimleri, yakıt maliyetleri ve mevcut sistemin parametrelerine bağlıdır.

Kazan dairesinin verimliliğini artırmak için gaz ve su tüketimi, buhar üretimi, yük profilleri, kazan temizliği ve baca gazı performansı hakkında verilere ihtiyaç vardır. Otomatik izleme, sapmaları belirlemeye, kazan sıralamasını ayarlamaya ve su arıtımının kaynak tüketimi üzerindeki etkisini değerlendirmeye yardımcı olur.

Kazan dairesini yükseltmeden önce, bir tesis enerji tüketim temelini oluşturmalı, kurulu kapasiteyi gerçek taleple karşılaştırmalı ve en büyük kayıpların meydana geldiği dönemleri belirlemelidir. Böyle bir denetim, ısı geri kazanımı, kazan temizleme optimizasyonu, işletim modu ayarlamaları ve kontrol sistemi modernizasyonu potansiyelini değerlendirmeyi mümkün kılar.

Townsend'e göre, mevcut buhar sistemindeki kayıpları azaltmak, bir tesisin karbonsuzlaşma stratejisinin ilk aşaması olabilir. Su arıtımını optimize etmek, ısıyı geri kazanmak, kapasiteyi gerçek taleple eşleştirmek ve sürekli izleme uygulamak, başka bir enerji kaynağına geçiş beklemeden çalışan bir kazan dairesinde yakıt tüketimini azaltabilir.

Bu önlemlerin belirli ekonomik etkisi, ekipman yapılandırmasına ve tesisin işletme koşullarına bağlıdır. Miura America'nın orijinal materyali, yakıt tasarrufu, emisyon azaltımları veya geri ödeme süreleri hakkında nicel veriler sağlamaz.