Kosta Rika'nın Süt Üreticileri CPTPP Üyeliği Nedeniyle Rekabetten Endişe Duyuyor
Kosta Rika Ulusal Süt Üreticileri Odası (CNPL), ek ticaret serbestleşmesinin Kosta Rika süt üretimini büyük uluslararası tedarikçilere daha fazla maruz bırakabileceğini belirtiyor. CPTPP, Yeni Zelanda, Avustralya, Kanada, Şili, Japonya, Meksika, Peru, Birleşik Krallık ve Vietnam'ı içeriyor.
Yeni Zelanda, sektörün endişelerinin odak noktası. Kosta Rika Üniversitesi Konseyi'nin açıklaması, ülkeyi küresel süt ticaretindeki rolü nedeniyle özellikle toz süt alanında önemli bir rakip olarak tanımladı.
Üretici organizasyonları, potansiyel etkilerin süt fiyatlarının ötesine geçeceğini söylüyor. Yerel üretim rekabet gücünü kaybederse, işçiler, nakliyeciler, yem ve girdi tedarikçileri, veteriner uygulamaları, işlemciler ve ilgili perakendecilerin de geniş zincirin bir parçası olarak etkilenebileceğini belirtiyorlar.
Sektörün büyüklüğüne dair tahminler organizasyonlar arasında farklılık gösteriyor. Üniversitenin açıklaması, yaklaşık 27.000 üretim birimine atıfta bulunurken, CNPL Nisan ayında sektörde 28.000'den fazla üreticinin yer aldığını belirtti.
Tarım grupları, daha fazla ticaret açılımı öncesinde yerel kısıtlamaların ele alınmasını talep ediyor. Girdi maliyetleri, faiz oranları, döviz kuru koşulları ve lojistik altyapıdaki zayıflıklar gibi konuların ulusal üreticilerin rekabet etme yeteneğini etkilediğini belirtiyorlar. San Carlos'taki üreticiler, CPTPP'nin olası etkileri üzerine toplantılar düzenleyerek bu sorunların önce çözülmesini talep etti.
Hükümet, anlaşmanın potansiyel faydaları konusunda farklı bir duruş sergiliyor. Üyeliğin pazar erişimini genişletebileceğini, yatırımları çekebileceğini ve Kosta Rika'nın Asya-Pasifik bölgesiyle olan bağlantılarını derinleştirebileceğini söylüyor.
Kosta Rika, Ağustos 2022'de CPTPP'ye katılmak için resmi başvuru yaptı. Mayıs 2026'da, Dış Ticaret Bakanlığı müzakerelerin esas itibarıyla tamamlandığını belirtti. Anlaşmanın yürürlüğe girmesi için gerekli olan katılım protokolü ve sonraki adımlar hâlâ tamamlanmayı bekliyor, bu da hükümet ve tarım organizasyonları arasında tartışmayı açık bırakıyor.
