Analiz, ABD Tarım Yardımları Dağılımında Uzun Vadeli Yanlılığı Ortaya Koyuyor
Çevre Çalışma Grubu (EWG) tarafından yapılan kapsamlı bir analiz, ABD tarım yardımlarının dağılımında önemli eşitsizlikleri ortaya çıkardı. Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) verilerine göre, 8,839 çiftçiden oluşan bir grup, 1985'ten 2025'e kadar toplamda yaklaşık 10.6 milyar dolarlık sürekli mali destek aldı. Bu grup, ağırlıklı olarak büyük ölçekli tarım şirketlerinden oluşmakta ve vergi mükellefleri tarafından finanse edilen yardımlar ve felaket yardımlarından sürekli olarak faydalanmaktadır.
Bulunan veriler, alıcı başına yıllık ortalama ödemenin 29,000 dolar olduğunu gösteriyor, ancak bazı büyük işletmeler her yıl milyonlarca dolarlık ödemeler alıyor. Dikkat çeken alıcılar arasında Teksas'tan Frische Kardeşler ve Minnesota'dan Molitor Kardeşler yer alıyor; sırasıyla 22.3 milyon dolar ve 21.9 milyon dolar almışlar. Ayrıca, bu sürekli fayda sağlayanlardan 38'i kentsel alanlarda bulunuyor ve bu da USDA'nın yardım alıcılarının aktif çiftlik yönetimi yapması gerektiği gerekliliği hakkında sorular doğuruyor.
EWG raporu, son yasal değişikliklerin durumu daha da kötüleştirdiğini öne sürüyor. Büyük Güzel Tek Yasa (OBBBA), belirli ürünlerin fiyat garantilerini yüzde 10 ila 20 oranında artıran ve bireysel ödeme limitlerini 125,000 dolardan 155,000 dolara çıkaran boşluklar getirdi. Yardıma uygun araziyi 30 milyon dönüm artırarak arazi değerlerini ve küçük çiftçiler arasındaki rekabeti etkiledi.
Bu koşullar altında büyük ölçekli işletmeler gelişirken, küçük ve özel ürün çiftçileri yükselen maliyetlerle ve artan iflas oranlarıyla karşı karşıya. Ayrıca, toplamda 22 milyar dolara ulaşan son acil yardım paketleri, meyve, sebze ve ticari süt üreticileri gibi sektörleri büyük ölçüde dışarıda bırakarak rekabet ortamını daha da bozdu.
Hükümet Hesap Verebilirlik Ofisi (GAO) da felaket yardım programlarında önemli sorunlar belirledi ve bir USDA girişiminde yüzde 45.2 hata oranı tespit etti. Yaklaşan Çiftlik Yasası 2.0 hakkındaki tartışmalar devam ederken, bu sistematik dengesizlikler tarım analistleri ve sektör paydaşları arasında bir endişe noktası olarak kalıyor.
